close

Old Melodies ... | category: East Europe Rock

home

Old Melodies ...

Beat, Garage,Psychedelic... and much more in one place.

allmusic-wingsofdream.blogspot.com

The Beatmen - The Beatmen



The Beatmen were a Slovak rock band singing predominantly in English, that existed from 1964 to 1966. Although they released only 4 songs, they remain one of the most significant bands in the history of the Czechoslovak popular music. They were one of the first widely popular Big Beat bands in Czechoslovakia and they were one of the first bands from behind the iron curtain to play in the western Europe, in Munich.The band was the first bigger success for the singer and guitarist Dežo Ursiny, who later became a legend of the Czechoslovak music.

Music and sound of the Beatmen is mightily influenced especially by The Beatles, as is obvious from the listening. Their song Let's Make A Summer has been highly critically acclaimed and remains one of the best Czechoslovak pop songs ever written.





Czerwone Gitary - To właśnie my (1966)

Czerwone Gitary -  To właśnie my (1966)



Polish rock/pop band, founded 1965, which had its biggest outside success in the German Democratic Republic. In Poland known as Czerwone Gitary (= Red Guitars), they performed numerous songs in German as well and consequently released them under a German name, Rote Gitarren. 

members: 
Seweryn Krajewski (g, keyb, p, v, solo-voc) 
Bernard Dornowski (g, voc) 
Jerzy Skrzypczyk (dr, voc) 
Jan Pospieszalski (bg, b)

Czerwone Gitary (The Red Guitars) is one of the most popular rock bands in the history of Polish popular music. The band formed in 1965 and achieved its greatest success from 1965 to 1970. Often considered the Polish equivalent of the Beatles, many of their hits are now classics in Poland. The group toured extensively outside Poland (in Czechoslovakia, Hungary, United States, Germany and Soviet Union) but had mostly disappeared from the Polish scene by the 1980s. The band reformed in the 1990s.

The Czerwone Gitary were founded by guitarist/vocalist Jerzy Kossela and bassist Henryk Zomerski on 3 January 1965 in Gdańsk. Initial members included Bernard Dornowski (guitar/vocals), Krzysztof Klenczon (lead guitar /vocals) and Jerzy Skrzypczyk (drums/vocals); four members (Dornowski, Klenczon, Kossela and Zomerski) had played previously in another notable Polish band, the Niebiesko-Czarni (The Blue-Blacks). Note: Radio disc jockey Neil Kempfer-Stocker was the first person to air the Blue-Blacks 45 rpms in America while at WRMC Radio Bethlehem, Pennsylvania in 1968. In Autumn 1965 Zomerski was replaced by Seweryn Krajewski (bass/vocals); around that time the band also launched their first tour in Poland under the slogan "We play and sing the loudest in Poland".

Their 1966 debut album To właśnie my (It's us) sold 160,000 copies, and their May 1967 follow up, Czerwone Gitary 2, sold a then-record (for Poland) 240,000. In the same year Krajewski received a special award at the National Festival of Polish Song in Opole (Krajowy Festiwal Piosenki Polskiej w Opolu). In 1967 Kossela left the band. The band's 1968 third album sold 220,000 copies, and the group received an award in Opole for their song Takie ładne oczy (Such Pretty Eyes). In 1969 the band received a MIDEM award in Cannes for the largest number of discs sold in Poland up to that date; this was the same year that the Beatles received this award. Thereafter the Czerwone Gitary would be known as the Polish Beatles (see also Beatlesque).[1] The same year the group received a special award from Billboard magazine, and in Poland, another award from Opole festival for Biały krzyż (White cross).

Klenczon left in 1970, the year of the band's acclaimed LP Na fujarce (On the flute). Krajewski then took lead as the group turned to mainstream folk-tinged pop in the 1970s.

After a hiatus the Czerwone Gitary returned in the early 1990s with Kossela, Dornowski and Skrzypczyk resurrecting the group. Krajewski refused to participate - save for the initial 1991 tour Wszystkim,którzy o nas pamietają (For All Who Still Remember Us) - and even released a solo album credited to Czerwone Gitary by Seweryn Krajewski called Koniec (The End). Initially the new lineup played the old hits; its first new album since the 1970s was the ...jeszcze gra muzyka (...still the music plays) in 1998. In a 2000 poll for the Polish magazine Polityka, Czerwone Gitary were selected as "One of the Best Polish Bands of the 20th Century". In 2005 a new song Senny szept (Sleepy whisper) took fourth place in the Sopot International Song Festival.

Polanie - Długo się znamy 1966 - 1968 (2017)

Polanie - Długo się znamy 1966 - 1968 (2017)


Hi Wojtek and thanks a lot !
Polanie is the first polish R&B band. Formed in August 1965 in Łódź.

Polanie - Długo się znamy 1966 - 1968 (2017)




Band members:
Piotr Puławski -vocals, guitar
Wiesław Bernolak –bass
Włodimierz Wander – sax
Zbigniew Bernolak – guitar
Andrzej Nebeski - drums


These guys need no introduction to '60s Eurobeat aficionados. Well, to some of them this is the only worthwhile garage band from Poland. Since the inclusion of their tracks on "Too Much Monkey Business #2" and "Psychedelic Super Pjotr", their only LP has become a collectable among '60s fanatics. Formed in the summer of '65, they were the first Polish all-stars band consisting of members of the charttopping Czerwono-Czarni and Niebiesko-Czarni. Later that year they managed to record two EP's filled with mellow r&b/pop and wild instros. The breakthrough came with The Animals' tour of Poland in November '65 where Polanie were the support act. Two weeks together made the band veer towards more aggressive sound. Eric Burdon left the guitarist and vocalist Piotr Puławski tapes with original black blues and British r&b otherwise unavailable in Poland at the time. In early '66 as the second Polish band (after Niebiesko-Czarni) they were allowed to tour behind the Iron Curtain, with gigs in Scandinavia and West Germany. In Hamburg's Star Club they again met Burdon who offered them to join The Animals for gigs in the UK. The great opportunity was missed as the guys didn't go, allegedly for passport-related reasons. In the act of artistic venegance upon the regime they started to play really tough by '67. In October they recorded for their only LP and another EP.




Группа «Polanie» была основана в августе 1965 года в Лодзи бывшими участниками групп «Czerwono-Czarni» (Wiesław Bernolak, Piotr Puławski) и «Niebiesko-Czarni» (Andrzej Nebeski, Włodzimierz Wander, Zbigniew Bernolak). Считается первой польской группой, исполнявшей rhythm and blues. Мотивом создания «Polanie» являлось желание музыкантов продвигать собственные идеи, связанные с современными тенденциями рок-музыки того периода. После концертного тура в октябре и записи на радио в ноябре 1965 года группа выступила на одной сцене с «The Animals». В мае и июне 1966 группа гастролировала в Дании, в июле 1966 победил в конкурсе на International Folk-Beat Festival в Гамбурге. После этого успеха «Polanie» сделали записи на радио и телевидении Западной Германии и до января 1967 года дали 178 концертов за рубежом. Затем музыканты провели два тура по СССР. После возвращения с 16 по 21 октября 1967 года был записан материал для долгоиграющей пластинки, первой и, как оказалось, последней. Первая сторона её содержала собственные сочинения, а на второй - композиции «The Animals», Ray Charles, «The Kinks», «The Capitols» и «The Lovin' Spoonful». Несмотря на то, что команда записала единственный альбом, их вклад в развитие польской музыки имел большое значение. Коллектив распался в апреле 1968..

Zespół powstał, ponieważ muzycy (jak podkreślali w wywiadach prasowych) byli zawiedzeni i znudzeni pracą w zespołach Czerwono i Niebiesko-Czarni i chcieli szukać własnych rozwiązań, które byłyby w łączności z ogólnoświatowymi trendami w muzyce rozrywkowej tego okresu[potrzebny przypis].

Pierwsze występy nowo powstałej grupy miały miejsce w Wytwórni Filmów Fabularnych[3]. Nazwę Polanie wybrała goszcząca wówczas w Łodzi szwedzka aktorka Bibi Andersson, matka chrzestna debiutującego zespołu[. W pierwszym okresie działalności muzycy bazowali na kompozycjach z repertuaru Czerwono Czarnych (Orneta, Mój kolega, Przyjdzie taki dzień z rep. Toniego Keczera) i Niebiesko-Czarnych (Niedziela na wsi, Kuźnia, Mój przyjaciel cień z rep. Piotra Janczerskiego i Już nie czekaj vel Mgła z rep. Czesława Niemena).

Tuż po tournée w październiku i nagraniach radiowych w listopadzie 1965, zespół wystąpił na jednej estradzie wraz z grupą The Animals. Pouczające koncerty z Erikiem Burdonem stały się przełomem w dziejach formacji, która porzuciła big-beat na rzecz rhythm and bluesa. Utwory grupy stały się bardziej agresywne, a jej repertuar został poszerzony o przeboje światowe.

W grudniu Polanie otworzyli warszawską Gitariadę, a w styczniu 1966 wystąpili w Filharmonii Narodowej obok połączonych orkiestr PRiTV p/d Stefana Rachonia i Bogusława Klimczuka. W maju i czerwcu 1966 roku zespół koncertował w Danii, a w lipcu 1966 wygrał rywalizację z zespołami z 18 krajów na International Folk-Beat Festival w Hamburgu[2][3]. Po tym dużym sukcesie Polanie nagrywali dla radia i telewizji RFN[potrzebny przypis] i do stycznia 1967 dali 178 koncertów za granicą[10]. Następnie muzycy odbyli dwie trasy po ZSRR.

Po powrocie do kraju nagrali w dniach 16 - 21 października 1967 pierwszą i jak się okazało jedyną płytę długogrającą. Zawiera ona utwory będące obrazem ich fascynacji rhythm and bluesem. Na pierwszej stronie znajdują się własne kompozycje Polan, na drugiej zaś covery utworów artystów zagranicznych – The Animals, Raya Charlesa, The Kinks, The Capitols oraz The Lovin' Spoonful.

Po powrocie z kolejnego tournée w Związku Radzieckim (zespół występował w składance estradowej m.in. z Daną Lerską, Reginą Pisarek i Wojciechem Gąssowskim jako goście) w marcu 1968 r. grupa rozpadła się i oficjalnie z dniem 1 kwietnia przestała istnieć.

W późniejszych latach Polanie kilkukrotnie schodzili się na pojedyncze koncerty, m.in. w styczniu 1996 roku, gdy wystąpili na Balu Mistrzów Sportu Przeglądu Sportowego w Warszawie oraz wzięli udział w koncercie Motława Beat, który związany był z promocją książki Motława Beat. Trójmiejska Scena Big-Beatowa lat 60-tych




Polanie - Długo się znamy 1966 - 1968 (2017)

Polanie - Długo się znamy 1966 - 1968 (2017)





The Beatmen - The Beatmen Czerwone Gitary -  To właśnie my (1966)Polanie - Długo się znamy 1966 - 1968 (2017)

Report "Old Melodies ..."

Are you sure you want to report this post for ?

Cancel
×