close

Σημειώσεις Νεοελληνικής Λογοτεχνίας του Κωνσταντίνου Μάντη | (page 5 of 177)

home

Σημειώσεις Νεοελληνικής Λογοτεχνίας του Κωνσταντίνου Μάντη

Ερμηνευτικές προσεγγίσεις Λογοτεχνικών Κειμένων - Σημειώσεις Λατινικών - Σημειώσεις Αρχαίων & Νέων Ελληνικών - Συγγραφή Σημειώσεων: Κωνσταντίνος Μάντης

latistor.blogspot.com

Αλέξανδρος Παναγούλης «Ξέσπασμα»

Steve Augulis Αλέξανδρος Παναγούλης «Ξέσπασμα» Εσείς κινούμενοι τάφοι ζωντανές προσβολές της ζωής της ίδιας σας της σκέψης δολοφόνοι ξόανα μ’ ανθρώπινες μορφές Εσείς που ζηλέψατε τα ζώα της Δημιουργίας που προσβάλλετε την έννοια στην άγνοια που ζητάτε καταφύγιο το Φόβο που δεχόσταστ’ οδηγό Εσείς που ξεχνάτε το Χθες που τόσο θολά βλέπετε το Σήμερα που αδιαφορείτε για το

Κική Δημουλά «Το Πλησιέστερο»

Amy Hamilton Κική Δημουλά «Το Πλησιέστερο» Κάτι πρωτόβγαλτα ως φαίνεται στον κόσμο και στους νόμους του πουλάκια κι εντούτοις ήδη κουρασμένα γιατί δεν είναι τα φτερά άπτωτη εύνοια και προνόμιο, ρωτούν εμένα, ποιον, εμένα, που είν’ το πλησιέστερο κλαδί για ν’ ακουμπήσουν. Δεν είμαστε καλά. Αν ήξερα εγώ που είν’ το Πλησιέστερο ότι έχει και βαθμό συγκριτικό το ανύπαρκτο

Νίκος Εγγονόπουλος «Το έβδομο τραγούδι της αγάπης»

TheBroth3r Νίκος Εγγονόπουλος «Το έβδομο τραγούδι της αγάπης» οι φωταψίες του έρωτα σαν άνεμος ωτακουστής σε σύννεφο διαβατικό λες και το κρύσταλλο των τραγικών ματιών σου τα μακρυά μαλλιά σου μέχρι τα κύματα της ακρογιαλιάς τα δέσαν άστρα σε βράχια αρμονικά οπτασίες στην προσευχή που δέονται τα φύκια στο γαλάζιο κοντύλι τ’ ουρανού μέχρι κει κάτω στων ζωντανών χειλιών σου το

Γιώργος Σεφέρης «Άνοιξη μ.Χ.»

João Bacalhau Γιώργος Σεφέρης «Άνοιξη μ.Χ.» Πάλι με την άνοιξη φόρεσε χρώματα ανοιχτά και με περπάτημα αλαφρύ πάλι με την άνοιξη πάλι το καλοκαίρι χαμογελούσε. Μέσα στους φρέσκους ροδαμούς στήθος γυμνό ως τις φλέβες πέρα απ’ τη νύχτα τη στεγνή πέρα απ’ τους άσπρους γέροντες που συζητούσαν σιγανά τί θά ‘τανε καλύτερο να παραδώσουν τα κλειδιά ή να τραβήξουν το σκοινί να

Fernando Pessoa «Η αγωγή του στωικού» [απόσπασμα]

Thomas Hampton Fernando Pessoa «Η αγωγή του στωικού» [απόσπασμα] Ποτέ δεν κατάφερα να πιστέψω ότι θα μπορούσε κανείς, είτε εγώ ο ίδιος είτε οποιοσδήποτε άλλος, να έχει τη βεβαιότητα ότι θα φέρει κάποια ανακούφιση, πραγματική ή βαθιά, στις δυστυχίες του ανθρώπου, κι ακόμα λιγότερο να τις γιατρέψει. Ούτε κατάφερα, όμως, να πάψω να το σκέφτομαι∙ η παραμικρή ανθρώπινη αγωνία -ή και μόνο το

Κώστας Καρυωτάκης «Φυγή»

Jane Davies Κώστας Καρυωτάκης «Φυγή» I Αισθάνομαι την πραγματικότητα με σωματικό πόνο. Γύρω δεν υπάρχει ατμόσφαιρα, αλλά τείχη που στενεύουν διαρκώς περσότερο, τέλματα στα οποία βυθίζομαι ολοένα. Αναρχούμαι από τις αισθήσεις μου. Η παραμικρότερη υπόθεση γίνεται τώρα σωστή περιπέτεια. Για να πω μια κοινή φράση, πρέπει να τη διανοηθώ σ’ όλη της την έκταση, στην ιστορική της θέση, στις

Νεοελληνική Γλώσσα Α΄ Λυκείου: Κριτήριο Αξιολόγησης [Θέμα: Γλώσσα]

Jacquie Gouveia Νεοελληνική Γλώσσα Α΄ Λυκείου: Κριτήριο Αξιολόγησης [Θέμα: Γλώσσα] Μητρικής γλώσσης εγκώμιον Κάθε άνθρωπος όπου γης διαθέτει ένα κοινό γνώρισμα: μαθαίνει εξ απαλών ονύχων τη μητρική του γλώσσα. Πρόκειται για ένα προνόμιο τού ανθρώπινου είδους που συμβαδίζει και ανατροφοδοτείται από το έτερο μεγάλο χάρισμα τού ανθρώπου, τον νου. Νόηση και μητρική γλώσσα ξεχωρίζουν

Άρης Αλεξάνδρου «Νεκρή ζώνη»

Scott Norris Άρης Αλεξάνδρου «Νεκρή ζώνη» Με τις λέξεις σου να είσαι πολύ προσεκτικός όπως είσαι ακριβώς μ’ έναν βαριά τραυματισμένο που κουβαλάς      στον ώμο. Εκεί που προχωράς μέσα στη νύχτα μπορεί να τύχει να γλυστρήσεις στους κρατήρες των οβίδων μπορεί να τύχει να μπλεχτείς στα συρματοπλέγματα. Να ψαχουλεύεις στο σκοτάδι με τα γυμνά σου πόδια κι όσο μπορείς μη σκύβεις

W. B. Yeats «Η Δευτέρα Παρουσία»

James W Johnson W. B. Yeats «Η Δευτέρα Παρουσία» Γυρίζοντας ολοένα σε κύκλους που πλαταίνουν το γεράκι δεν μπορεί ν’ ακούσει πια το γερακάρη∙ τα πάντα γίνουνται κομμάτια∙ το κέντρο δεν αντέχει∙ ωμή αναρχία λύθηκε στην οικουμένη, απ’ το αίμα βουρκωμένος λύθηκε ο ποταμός, και παντού η τελετή της αθωότητας πνίγεται∙ οι καλύτεροι χωρίς πεποίθηση, ενώ οι χειρότεροι είναι γεμάτοι από

Γιάννης Ρίτσος «Ορέστης» [απόσπασμα]

Anton von Maron Γιάννης Ρίτσος «Ορέστης» [απόσπασμα] ... Ωστόσο αυτή η γυναίκα δε λέει να σωπάσει. Άκουσέ την. Πώς δεν ακούει την ίδια τη φωνή της; Πώς μπορεί να μένει κλεισμένη ασφυκτικά σε μια στιγμή παρωχημένου χρόνου, παρωχημένων αισθημάτων; Πώς μπορεί, και με τι, ν’ ανανεώνει αυτό το πάθος της εκδίκησης και τη φωνή του πάθους όταν όλοι οι αντίλαλοι τη διαψεύδουν, τη
Αλέξανδρος Παναγούλης «Ξέσπασμα» Κική Δημουλά «Το Πλησιέστερο» Νίκος Εγγονόπουλος «Το έβδομο τραγούδι της αγάπης» Γιώργος Σεφέρης «Άνοιξη μ.Χ.» Fernando Pessoa «Η αγωγή του στωικού» [απόσπασμα] Κώστας Καρυωτάκης «Φυγή»Νεοελληνική Γλώσσα Α΄ Λυκείου: Κριτήριο Αξιολόγησης [Θέμα: Γλώσσα]Άρης Αλεξάνδρου «Νεκρή ζώνη» W. B. Yeats «Η Δευτέρα Παρουσία» Γιάννης Ρίτσος «Ορέστης» [απόσπασμα]

Report "Σημειώσεις Νεοελληνικής Λογοτεχνίας του Κωνσταντίνου Μάντη"

Are you sure you want to report this post for ?

Cancel
×